صفحه اصلی » نهج البلاغه » نهج البلاغه ترجمه استاد مکارم شیرازی » حکمت چهارصد و پنجاه و ششم
فراز
متن عربی
متن فارسی
أَلا حُرٌّ یَدَعُ هذِهِ اللُّمَاظَةَ لِاَهْلِهَا؟ إِنَّهُ لَیْسَ لِاَنْفُسِکُمْ ثَمَنٌ إِلَّا الْجَنَّةَ فَلا تَبِیعُوهَا إِلَّا بِهَا.
آیا آزادمردى پیدا نمى شود که این ته مانده غذا را به اهلش واگذارد؟ بدانید وجود شما بهایى جز بهشت ندارد آن را به چیزى جز بهشت نفروشید.
