صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت چهارصد و پنجاه و ششم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
أَلَا حُرٌّ يَدَعُ هَذِهِ اللُّمَاظَةَ لِأَهْلِهَا إِنَّهُ لَيْسَ لِأَنْفُسِكُمْ ثَمَنٌ إِلَّا الْجَنَّةَ فَلَا تَبِيعُوهَا إِلَّا بِهَا .
آيا آزاده اى نيست كه اين خرده طعام مانده در كام دنيا را بيفكند و براى آنان كه در خورش هستند نهد؟. جانهاى شما را بهايى نيست جز بهشت جاودان پس مفروشيدش جز بدان.
