صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت چهارصد و پنجاه و ششم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
أَلَا حُرٌّ يَدَعُ هَذِهِ اللُّمَاظَةَ لِأَهْلِهَا إِنَّهُ لَيْسَ لِأَنْفُسِكُمْ ثَمَنٌ إِلَّا الْجَنَّةَ فَلَا تَبِيعُوهَا إِلَّا بِهَا.
آيا آزاد مردي نيست كه اين ته مانده در دهان را براي علاقمندانش رها كند؟ قطعي است كه براي نفس هاي شما ارزشي جز بهشت نيست، پس آن را جز در برابر همين ارزش به چيزي نفروشيد.
