صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت چهارصد و پنجاه و پنجم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
إِنَّ الْقَوْمَ لَمْ يَجْرُوا فِي حَلْبَةٍ تُعْرَفُ الْغَايَةُ عِنْدَ قَصَبَتِهَا فَإِنْ كَانَ وَ لَا بُدَّ فَالْمَلِكُ الضِّلِّيلُ.يريد إمرأ القيس.
شعرا در يك ميدان مسابقه نداده اند كه خط پاپان آن شناخته شده باشد و اگر لازم باشد (من حيث المجموع) آن پادشاه گمراه است (امري القيس كه 40 سال پيش از بعثت از دنيا رفت) .
