صفحه اصلی » نهج البلاغه » نهج البلاغه ترجمه استاد مکارم شیرازی » حکمت چهارصد و پنجاه و یکم
فراز
متن عربی
متن فارسی
زُهْدُکَ فِی رَاغِبٍ فِیکَ نُقْصَانُ حَظٍّ. وَرَغْبَتُکَ فِی زَاهِدٍ فِیکَ ذُلُّ نَفْسٍ.
اظهار بى میلى به کسى که به تو علاقه مند است سبب کاستى بهره تو در دوستى اوست. و اظهار میل به کسى که به تو بى اعتناست سبب خوارى تو خواهد بود.