صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت چهارصد و پنجاهم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
مَا مَزَحَ امْرُؤٌ مَزْحَةً إِلَّا مَجَّ مِنْ عَقْلِهِ مَجَّةً.
خطر شوخى هاى بى جا:
هیچ کس شوخى (نامناسبى) نکرد مگر اینکه مقدارى از عقل خود را فرو ریخت.
