صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت چهارصد و پنجاهم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
مَا مَزَحَ امْرُؤٌ مَزْحَةً، إِلَّا مَجَّ مِنْ عَقْلِهِ مَجَّةً.
هيچ مردي شوخي نكرد مگر اين كه چيزي از عقلش را بيرون انداخت.
