صفحه اصلی » نهج البلاغه » حكمت چهارصد و چهل و سوم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
مَالِكٌ وَ مَا مَالِكٌ وَ اللَّهِ لَوْ كَانَ جَبَلًا لَكَانَ فِنْداً وَ لَوْ كَانَ حَجَراً لَكَانَ صَلْداً لَا يَرْتَقِيهِ الْحَافِرُ وَ لَا يُوفِي عَلَيْهِ الطَّائِرُ . (وَ الفِندُ المُنفَرِدُ مِنَ الجِبالِ .)
مالك! مالك چه بود! به خدا اگر كوه بود كوهى بود جدا از ديگر كوهها و اگر سنگ بود سنگى بود خارا كه سم هيچ ستور به ستيغ آن نرسد و هيچ پرنده بر فراز آن نپرد. (و فند كوهى است از ديگر كوهها جدا افتاده.)