صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت چهارصد و چهل و یکم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
مَنْ كَرُمَتْ عَلَيْهِ نَفْسُهُ هَانَتْ عَلَيْهِ شَهَوَاتُهُ .
هر كس را نفس كریم و بزرگوار شد (خود را ارجمند دانست) شهوتهایش نزد او خوار مى گردد (از آن پیروى ننماید تا بذلّت و خوارى نیفتد).
