صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت چهارصد و چهلم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
اَيُّما اَفْضَلُ، الْعَدْلُ اَوِ الْجُودُ؟ فَقالَ عَلَيْهِ السَّلامُ: – الْعَدْلُ يَضَعُ الاُْمُورَ مَواضِعَها، وَالْجُودُ يُخْرِجُها مِنْ جِهَتِها. وَالْعَدْلُ سائِسٌ عامٌّ، وَالْجُودُ عارِضٌ خاصٌّ. فَالْعَدْلُ اَشْرَفُهُما وَ اَفْضَلُهُما.
عدْل امور را در جای خود قرار می دهد، و جود آنها را از جایگاه خود بیرون می برد. عدل حافظ عموم است، و جود سودبخش به عده ای خاص. پس عدالت شریفتر و بـرتـر اسـت.