صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت چهل و چهارم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
طُوبى لِمَنْ ذَكَرَ الْمَعادَ، وَ عَمِلَ لِلْحِسابِ، وَقَنِعَ بِالْكَفافِ، وَ رَضِىَ عَنِ اللّهِ.
خوشا به حال کسی که به یاد معاد بود، و برای حساب کار کرد، و به آنچه او را کفایت می نمود قناعت ورزید، و با خشنودی از خدا زیست.
