صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت چهل و چهارم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
طُوبَى لِمَنْ ذکَرَ الْمَعَادَ، وَعَمِلَ لِلْحِسَابِ، و قَنِعَ بِالکَفَافِ، وَرَضِىَ عَنِ اللّهِ.
خوشبخت ترین مردم
خوشا به حال کسى که (پیوسته) به یاد معاد باشد و براى روز حساب عمل کند، به مقدار کفایت قانع گردد . و از خدا راضى باشد.
