حکمت چهارصد و سی و یکم

فراز

متن عربی

متن فارسی

حکمت چهارصد و سی و یکم

امام (علیه السلام) فرمود:

   فراز

متن عربی

متن فارسی

1

الرِّزْقُ رِزْقَانِ: طَالِبٌ، وَ مَطْلُوبٌ. فَمَنْ طَلَبَ الدُّنْیَا طَلَبَهُ الْمَوْتُ، حَتَّى یُخْرِجَهُ عَنْهَا؛ وَ مَنْ طَلَبَ الْاخِرَةَ طَلَبَتْهُ الدُّنْیَا، حَتَّى یَسْتَوْفِیَ رِزْقَهُ مِنْهَا.

عاقبت دنیاپرستى و آخرت طلبى:

روزى بر دو گونه است: یکى آنکه به دنبال انسان مى آید و دیگر آنکه انسان به دنبال آن مى رود. کسى که دنیا را بطلبد، مرگ، او را مى طلبد تا او را از دنیا خارج کند (و به تمام خواسته هایش نخواهد رسید) و کسى که طالب آخرت باشد دنیا درطلب او برمى آید تا وى روزى اش را به طور کامل از دنیا برگیرد.