حکمت چهارصد و سی ام

فراز

متن عربی

متن فارسی

حکمت چهارصد و سی ام

و آن حضرت فرمود:

   فراز

متن عربی

متن فارسی

1

لايَنْبَغى لِلْعَبْدِ اَنْ يَثِقَ بِخَصْلَتَيْنِ: الْعافِيَةِ وَ الْغِنى، بَيْنا تَراهُ مُعافًى اِذْ سَقِمَ، وَ بَيْـنا تَراهُ غَنِيّاً اِذِ افْتَقَـرَ.

عبد را نسزد که به دو صفت اعتماد کند: تندرستی‌ و توانگری‌، چه اینکه در همانوقت که او را تندرست بینی‌ ناگهان بیمار می‌ شود، و آن زمان که او را توانگر بینی‌ به ناگاه تهیدست می‌ گردد.