دادگری چیزهارا بجای خود مینهد و بخشش آنها را از جای خود بیرون مینماید (زیرا جَواد زِیادَة بر استحقاق میبخشد ) و عدل نگهدارنده همگان است وجود فقط بکسی بهره میدهد که باو بخشش شده پس عدل شریفتر و برتر میباشد