صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت چهارصد و بیست و نهم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
إِنَّ أَعْظَمَ الْحَسَرَاتِ یَوْمَ الْقِیَامَةِ حَسْرَةُ رَجُلٍ کَسَبَ مَالاً فِی غَیْرِ طَاعَةِ اللّهِ فَوَرِثَهُ رَجُلٌ فَأَنْفَقَهُ فِى طَاعَةِ اللّهِ سُبْحَانَهُ، فَدَخَلَ بِهِ الْجَنَّةَ، وَ دَخَلَ الْاَوَّلُ بِهِ النَّارَ.
بزرگ ترین حسرت:
بزرگترین حسرتها در قیامت حسرت کسى است که ثروتى را از راه حرام به دست آورده. و کسى آن را از او به ارث برده که در راه خداوند سبحان انفاق نموده است وخداوند به سبب این مال او را داخل بهشت مى کند و شخص اول را به سبب همان مال، وارد جهنم مى گرداند.
