صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت چهارصد و بیست و هفتم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
مَنْ اَصْلَحَ سَريرَتَهُ اَصْلَحَ اللّهُ عَلانِيَتَهُ. وَ مَنْ عَمِلَ لِدينِهِ اَحْسَنَ اللّهُ اَمْرَ دُنْياهُ.
کسی که درونش را اصلاح نماید خداوند برونش را اصلاح می کند. و کسی که برای دینش کار کند خداوند دنیایش را کفایت می نماید.
2
وَ مَنْ اَحْسَنَ فيما بَيْنَهُ وَ بَيْنَ اللّهِ اَحْسَنَ اللّهُ ما بَيْنَهُ وَ بَيْنَ النّاسِ.
و هر کس آنچه را بین خود و خداست نیکو سازد خداوند آنچه را بین او و مردم است نیکو می نماید.
