صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت چهارصد و بیست و سوم
فراز
متن عربی
متن فارسی
مِسْكينٌ ابْنُ آدَمَ، مَكْتُومُ الاَْجَلِ، مَكْنُونُ الْعِلَلِ، مَحْفُوظُ الْعَمَلِ، تُؤْلِمُهُ الْبَقَّةُ، وَ تَقْتُلُهُ الشَّـرْقَةُ، وَ تُنْتِـنُهُ الْعَرْقَـةُ.
بیچاره فرزند آدم، مرگش پنهان، بیماریهایش پوشیده، و کردارش نزد خدا محفوظ است، پشه ای او را می آزارد، جرعه ای گلوگیر او را از پا می اندازد، و عرق او را بدبو می سازد.
