صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت چهارصد و هفدهم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
اِنْ صَبَرْتَ صَبْرَ الاَْكارِمِ، وَ اِلاّ سَـلَوْتَ سُـلُوَّ الْبَهائِـمِ.
اگر به مانند شکیبایی بزرگواران شکیبایی نمودی چه خوب، وگرنه چون فراموشی چهارپایان فراموش خواهی کرد.
