صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت چهارصد و پانزدهم
فراز
متن عربی
متن فارسی
مَنْ أَصْلَحَ سَرِیرَتَهُ أَصْلَحَ اللَّهُ عَلَانِيَتَهُ
هر كه نهان خود را درست كند (اندیشه اش را پاك گرداند) خدا آشكار او را درست نماید (خوش سازد)
وَ مَنْ عَمِلَ لِدِینِهِ كَفَاهُ اللَّهُ أَمْرَ دُنْيَاهُ
و هر كه براى دینش كار كند خدا امر دنیاى او را كفایت فرماید (از سختیها برهاند)
وَ مَنْ أَحْسَنَ فِیمَا بَيْنَهُ وَ بَيْنَ اللَّهِ أَحْسَنَ اللَّهُ مَا بَيْنَهُ وَ بَيْنَ النَّاسِ .
و كسی كه نیكو سازد آنچه بین خود و خدا است (از غیر خدا چشم بپوشد) خدا آنچه را بین او و مردم است نیكو نماید (مردم را با او مهربان گرداند).