صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت چهارصد و پانزدهم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
مَنْ أَصْلَحَ سَرِیرَتَهُ أَصْلَحَ اللَّهُ عَلَانِيَتَهُ
هر كه نهان خود را درست كند (اندیشه اش را پاك گرداند) خدا آشكار او را درست نماید (خوش سازد)
2
وَ مَنْ عَمِلَ لِدِینِهِ كَفَاهُ اللَّهُ أَمْرَ دُنْيَاهُ
و هر كه براى دینش كار كند خدا امر دنیاى او را كفایت فرماید (از سختیها برهاند)
3
وَ مَنْ أَحْسَنَ فِیمَا بَيْنَهُ وَ بَيْنَ اللَّهِ أَحْسَنَ اللَّهُ مَا بَيْنَهُ وَ بَيْنَ النَّاسِ .
و كسی كه نیكو سازد آنچه بین خود و خدا است (از غیر خدا چشم بپوشد) خدا آنچه را بین او و مردم است نیكو نماید (مردم را با او مهربان گرداند).
