صفحه اصلی » نهج البلاغه » حكمت چهارصد و سیزدهم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
مَنْ صَبَرَ صَبْرَ الْأَحْرَارِ وَ إِلَّا سَلَا سُلُوَّ الْأَغْمَارِ .
در مصيبتها چون آزادگان شكيبايى بايد و يا چون نادانان فراموش كردن شايد.
