صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت چهارصد و یازدهم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
لَاتَجْعَلَنَّ ذَرَبَ لِسَانِکَ عَلَى مَنْ أَنْطَقَکَ. وَ بَلاَغَةَ قَوْلِکَ عَلَى مَنْ سَدَّدَکَ.
احترام آموز گار:
تندى و تيزى زبانت را بر ضد کسى که سخن گفتن را به تو آموخته به کار مگير و (نيز) بلاغت سخنت را بر ضد کسى که سخنورى به تو آموخت صرف مکن.
