صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت چهارصد و یازدهم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
لَا تَجْعَلَنَّ ذَرَبَ لِسَانِكَ عَلَى مَنْ أَنْطَقَكَ، وَ بَلَاغَةَ قَوْلِكَ عَلَى مَنْ سَدَّدَكَ.
تندي و تيزي زبانت را براي كسي كه تو را تعليم سخن داده است، قرار مده و بلاغت و زيبايي كلامت را به رخ كسي كه گفتار تو را بر مبناي قاعده و زيبايي راه انداخته است، مكش .