صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت چهارصد و دهم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
مَا اسْتَوْدَعَ اللّهُ امْرَءاً عَقْلاً اِلاّ اسْتَنْقَذَهُ بِهِ يَوْماًما.
خداوند عقل را در کسی به ودیعت نگذارَد جز اینکه روزی او را به وسیله آن نجات دهد.
