صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت چهارصد و نهم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
ما اَحَسَنَ تَواضُعَ الاَْغْنِياءِ لِلْفُقَراءِ طَلَباً لِما عِنْدَاللّهِ! وَ اَحْسَنُ مِنْهُ تيهُ الْفُقَراءِ عَلَى الاَْغْنِياءِ اتِّكالاً عَلَـى اللّهِ.
چه نیکوست فروتنی توانگران برای تهیدستان به جهت به دست آوردن رحمت خدا! و بهتر از آن بزرگ منشی تهیدستان است با توانگران به خاطر تکیه کردن بر خدا.