صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت چهارصد و ششم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
إِنْ صَبَرْتَ صَبْرَ الْأَكَارِمِ وَ إِلَّا سَلَوْتَ سُلُوَّ الْبَهَائِمِ.
اگر شكیبائى كردى مانند شكیبائى بزرگان پس (نزد خداوند سبحان) نیكو و شایسته است، و اگر شكیبائى نكردى (آن مصیبت را) از یاد خواهى برد مانند فراموشى چهارپایان (رنج خود را، خلاصه ناچار شكیبا خواهى شد بدون پاداشى).
