صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت چهارصد و ششم
فراز
متن عربی
متن فارسی
مَا أَحْسَنَ تَوَاضُعَ الْأَغْنِيَاءِ لِلْفُقَرَاءِ، طَلَباً لِمَا عِنْدَ اللَّهِ؛ وَ أَحْسَنُ مِنْهُ تِيهُ الْفُقَرَاءِ عَلَى الْأَغْنِيَاءِ، اتِّكَالًا عَلَى اللَّه.
چه نيكو است فروتني توانگران به فقرا براي طلب پاداش الهي، و نيكوتر از آن متانت و بي اعتنايي فقرا بر توانگران است به جهت تكيه بر خدا .
