صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت چهارصد و چهارم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
إِنَّا لَا نَمْلِكُ مَعَ اللَّهِ شَيْئاً، وَ لَا نَمْلِكُ إِلَّا مَا مَلَّكَنَا؛ فَمَتَى مَلَّكَنَا مَا هُوَ أَمْلَكُ بِهِ مِنَّا كَلَّفَنَا، وَ مَتَى أَخَذَهُ مِنَّا وَضَعَ تَكْلِيفَهُ عَنَّا.
ما با وجود خدا بر هيچ چيزي مالك نيستيم و نيز جز به آنچه او بر ما تمليك كرده است مالك نمي باشيم. پس هر موقعي كه بر ما تمليك كرد آنچه را كه او از ما به آن مالكتر است، ما را مكلف فرموده و هر موقع كه آن را از ما گرفت، تكليف آن را از ما ساقط نموده است .
