صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت چهارصد و دوم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
كُـلُّ مُقْتَصَر عَلَيْهِ كاف.
به اندازه ای که بتوان قناعت نمود بس است.
