صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت چهار صد و دوم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
لَقَدْ طِرْتَ شَکِیراً، وَ هَدَرْتَ سَقْباً.
اعتدال در سخن:
پیش از پردرآوردن پرواز کردى و هنوز بالغ نشده بانگ برآوردى.
