به وسیله ما در تاریکى ها (ى جهل وگمراهى و جاهلیّت) هدایت یافتید
و به کمک ما به اوج ترقّى رسیدید
و در پرتو شعاع ما (خاندان پیامبر (صلی الله علیه و آله) ) صبح سعادت شما درخشیدن گرفت و تاریکى ها پایان یافت،
کر باد! گوشى که نداى پند و اندرز را درک نکند
و چگونه، کسى که صیحه و فریاد، او را «کر» کرده است مى تواند صداى ملایم (مرا) بشنود؟ (آن کس که فرمان خدا و پیامبر (صلی الله علیه و آله) را زیر پا گذاشته، آیا فرمان مرا پذیرا مى شود؟) و مطمئن باد!
قلبى که از خوف خدا جدایى نپذیرد (و آماده پذیرش حق باشد).

من همواره منتظر عواقب پیمان شکنى شما بودم
و نشانه فریب خوردگان را در شما مى دیدمولى به دلیل استتار شما در لباس دین بود که از شما چشم پوشیدم (و راز شما را افشا نکردم)
در حالى که صفاى دل، مرا از درون شما آگاه مى کرد (و از توطئه ها و نیرنگ هاى شما به لطف الهى آگاه بودم).من در کنار جادّه هاى گمراه کننده ایستادم تا شما را به طریق حق رهنمون شوم، در آن هنگام که گردهم جمع مى شدید و راهنمایى نداشتید و تشنه رهبر شایسته اى بودید
و براى پیدا کردن این آب حیات تلاش مى کردید و به جایى نمى رسیدید.

من امروز حوادث عبرت انگیز تاریخ را که خاموش است و براى اهل معرفت گویاست براى شما به سخن درمى آورم تا حقایق را فاش کنم،
آن کس که از دستورات من تخلّف کند، از حق دور گشته است؛
(زیرا) از زمانى که حق را به من نشان داده اند هرگز در آن تردید نکرده ام (و نگرانى من هرگز براى خودم نبوده بلکه براى این بوده که مبادا مردم گمراه شوند همان گونه که)
موسى (علیه السلام) هرگز احساس ترس درباره خودش نکرد
بلکه از این مى ترسید که جاهلان و دولت هاى گمراه غلبه کنند و مردم را به گمراهى بکشانند.

امروز ما و شما بر سر دو راهى حق و باطل قرار گرفته ایم (ما به سوى حق مى رویم و شما به راه باطل، چشم باز کرده و در کار خود تجدید نظر کنید)
کسى که اطمینان به آب داشته باشد تشنه نمى شود(و تشنگى هاى کاذب که معمولا هنگام وحشت از فقدان آب، بر انسان چیره مى شود، به سراغ او نمى آید).