صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت سیصد و نود و نهم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
مَا اسْتَوْدَعَ اللَّهُ امْرَأً عَقْلًا إِلَّا لِيَسْتَنْقِذَهُ بِهِ يَوْماً مَا .
خداوند عقل را در مردى ودیعه ننهاده (نبخشیده) مگر آنكه او را با آن یكى از روزها (با چاره سازى آن از فتنه و تباهى دنیا یا بوسیله طاعت و بندگى از گرفتارى آخرت) رهائى دهد.
