مؤمن را سه ساعت است: ساعتی که در آن با خداوند راز و نیاز می کند، و ساعتی که در آن به ترمیم معاش اقدام می نماید، و ساعتی که در آن از لذتهای حلال و نیکو بهره می گیرد.
2
وَ لَيْسَ لِلْعاقِلِ اَنْ يَكُونَ شاخِصاً اِلاّ فى ثَلاث: مَرَمَّة لِمَعاش، اَوْ خُطْوَة فى مَعاد، اَوْ لَذَّة فى غَيْرِ مُحَرَّم.
عاقل را نرسد که جز برای سه چیز سفر کند: اصلاح معاش، یا گام نهادن در امر معاد، یا کام بردن از غیر حرام.