اى عمّار، مغیرة را بخود گزار (به سخنانش اعتناء مكن) زیرا او از دین نگرفته و نیاموخته مگر چیزى كه دنیا را باو نزدیك كرده است (چیزیكه بدرد دنیایش مى خورد) و با قصد (دانسته) بر خود مشتبه ساخته تا شبهات (نادرستیهایى كه بحقّ و درست مانند) را بهانه خطاها و لغزشهایش قرار دهد (خلاصه بدین معتقد نیست پس بحث در اینگونه شبهات براى آنست كه كفر و نفاقش فاش نشود و امر دنیایش منظّم باشد).