ما با خدا دارنده چیزى نیستیم (شریك نمى باشیم) و دارنده نمى شویم مگر آنچه (اندام و قوى و عقل) را كه ما را دارنده آن گرداند،

پس هر گاه ما را بچیزى دارا گردانید كه او از ما دارنده تر است تكلیف نماید (امر و نهى فرماید) و هر گاه آن چیز (توانائى بر آن) را از ما گرفت تكلیف آنرا از ما برداشته (در باره آن مؤاخذه و باز پرسى نمى نماید).