صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت سیصد و نود و سوم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
خُذْ مِنَ الدُّنْیَا مَا أَتَاکَ، وَتَوَلَّ عَمَّا تَوَلَّى عَنْکَ؛ فَإِنْ أَنْتَ لَمْ تَفْعَلْ فَأَجْمِلْ فِی الطَّلَبِ.
طلب روزى:
از دنیا هم انقدر را بگیر که به سراغ تو مى آید . و از آنچه از تو روى گردانده روى بگردان (و به دنبال آن مشتاب) و اگر چنین نمى کنى لااقل در طلب دنیا به صورت معقول تلاش کن (و تندروى مکن).
