من به مردمي مبتلا شده ام که اگر امر کنم، اطاعت نمي کند و اگر دعوت کنم، اجابت نمي کنند. اي مردمي که اصالت نداريد، براي ياري پروردگارتان در انتظار چه کسي و کدام روزي و چه حادثه اي نشسته ايد!؟

آيا هيچ ديني وجود ندارد که شما را جمع کند و هيچ غيرتي نداريد که شما را بر هجوم به دشمنانتان تحريک کند و به هيجان درآورد؟ در ميان شما فريادزنان مي ايستم و شما را به عنوان پناه ندا مي دهم نه گفتاري را از من مي شنويد و نه امري را از من اطاعت مي کنيد، تا آنگاه که حوادث عواقب وخيم خود را نشان مي دهد.

نه به وسيله شما انتقام خوني گرفته مي شود و نه به کمک شما مي توان به مقصودي نائل شد. شما را به کمک برادرانتان خواندم، مانند شتر خسته و بيمار صدا درآوريد و مانند شتر لاغر و مجروح از حرکت باز ايستاديد. سپس سپاهي از شما که کوچک و مضطرب و ناتوان بود، به حرکت درآمد گويي به طرف مرگ در حاليکه مي نگرند، رانده مي شوند.