صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت سیصد و هشتاد و نهم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
الْكَلامُ فى وَثاقِكَ مالَمْ تَتَكَلَّمْ بِهِ، فَاِذا تَكَلَّمْتَ بِهِ صِرْتَ فى وَثاقِهِ،
سخن را تا نگفته ای در بند توست، چون گفتی تو در بند آنی،
2
فَاخْزُنْ لِسانَكَ كَما تَخْزُنُ ذَهَبَكَ وَ وَرِقَكَ، فَرُبَّ كَلِمَة سَلَبَتْ نِعْمَةً، وَجَلَبَتْ نِـقْـمَـةً.
پس زبانت را چون طلا و نقره ات حفظ کن، چه بسا یک کلمه نعمتی را از بین برده و عذابی را پیش آورده.