صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت سیصد و هشتاد و نهم
فراز
متن عربی
متن فارسی
الْكَلامُ فى وَثاقِكَ مالَمْ تَتَكَلَّمْ بِهِ، فَاِذا تَكَلَّمْتَ بِهِ صِرْتَ فى وَثاقِهِ،
سخن را تا نگفته ای در بند توست، چون گفتی تو در بند آنی،
فَاخْزُنْ لِسانَكَ كَما تَخْزُنُ ذَهَبَكَ وَ وَرِقَكَ، فَرُبَّ كَلِمَة سَلَبَتْ نِعْمَةً، وَجَلَبَتْ نِـقْـمَـةً.
پس زبانت را چون طلا و نقره ات حفظ کن، چه بسا یک کلمه نعمتی را از بین برده و عذابی را پیش آورده.