هر چه (از روزى) كه بآن مى توان اكتفاء نمود (زندگانى را گذراند) بس است (بهتر آنست كه شخص گرد زیادى نگشته رنج بسیار بخود هموار ننماید و وقتش را در راه خدا و خدمت بخلق صرف كند تا سعادت جاوید بدست آرد).