صفحه اصلی » نهج البلاغه » حكمت سيصد و هشتاد و هفتم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
مَا خَيْرٌ بِخَيْرٍ بَعْدَهُ النَّارُ وَ مَا شَرٌّ بِشَرٍّ بَعْدَهُ الْجَنَّةُ وَ كُلُّ نَعِيمٍ دُونَ الْجَنَّةِ فَهُوَ مَحْقُورٌ وَ كُلُّ بَلَاءٍ دُونَ النَّارِ عَافِيَةٌ .
خيرى را كه آتش دوزخ در پى بود خير نتوان به حساب آورد، و شرى را كه پس آن بهشت بود، شر نتوان وصف كرد. هر نعمتى جز بهشت خوارست، و هر بلايى جز آتش دوزخ عافيت به شمار.
