صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت سیصد و هشتاد و ششم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
الْبُخْلُ جامِعٌ لِمَساوِىَ الْعُيُوبِ، وَ هُـوَ زِمـامٌ يُقادُ بِـهِ اِلى كُلِّ سُـوء.
بخل جامع تمام عیب های زشت است، و این خصلت افساری است که آدمی را به سوی تمام زشتی ها می برد.