صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت سیصد و هفتاد و پنجم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
احْذَرْ أَنْ يَرَاكَ اللَّهُ عِنْدَ مَعْصِيَتِهِ وَ يَفْقِدَكَ عِنْدَ طَاعَتِهِ فَتَكُونَ مِنَ الْخَاسِرِینَ
بترس از اینكه خدا ترا در معصیت خود ببیند و نزد طاعتش نیابد كه از زیانكاران مى باشى،
2
وَ إِذَا قَوِیتَ فَاقْوَ عَلَى طَاعَةِ اللَّهِ وَ إِذَا ضَعُفْتَ فَاضْعُفْ عَنْ مَعْصِيَةِ اللَّهِ .
و هر گاه توانا باشى بر طاعت خدا توانا باش، و اگر ناتوان بودى از معصیت خدا ناتوان باش (نه آنكه نماز را بر اثر ضعف و سستى نشسته بخوانى و هنگام آزار رساندن به جلدى برخیزى پس تا مى توانى نماز را ایستاده بخوان و چون خواستى آزار رسانى بنشین و خوددارى كن).
