صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت سیصد و هفتاد و سوم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
الْفِكْرُ مِرْآةٌ صافِيَةٌ، وَالاِْعْتِبارُ مُنْذِرٌ ناصِحٌ. وَكَفى اَدَباً لِنَفْسِكَ تَجَنُّبُكَ ما كَرِهْتَهُ لِغَيْرِكَ.
اندیشه آیینه ای است روشن، عبرت بیم دهنده ای است خیرخواه. و برای ادب نفست همین بس که از آنچه برای دیگران دوست نداری بپرهیزی.
