اى جابر! قوام و استوارى دین و دنیا به چهار چیز است: عالم و دانشمندى که علم خود را به کار گیرد و نادانى که از فراگیرى سر باز نزند
و سخاوتمندى که در بذل و بخشش بخل نورزد و نیازمندى که آخرتش را به دنیا نفروشد. از این رو هرگاه عالم علمش را ضایع کند (و به کار نگیرد)، جاهل از فراگیرى علم خوددارى خواهد کرد (زیرا به علم عالم بدبین مى شود) و هرگاه اغنیا در نیکى بخل ورزند، نیازمندان آخرت خود را به دنیا مى فروشند (و به اموال اغنیا حمله مى کنند). اى جابر! کسى که خداوند نعمت فراوانى به او داده نیاز مردم به او بسیار خواهد بود در این حال آن کس که به وظیفه واجب خود در برابر آن اموال عمل کند زمینه دوام و بقاء نعمت هاى خود را فراهم ساخته
و کسى که به آنچه درباره آن اموال بر او واجب است قیام نکند آنها را در معرض زوال و فنا قرار داده است.