اي جابر، ركن برپادارنده دين و دنيا چهار تا است: عالمي كه علم خود را به كار ببندد و ناداني كه از يادگيري امتناع نورزد و انسان سخي كه در بذل خيرات بخل نكند و فقيري كه آخرتش را به دنيايش نفروشد. پس هنگامي كه عالم، علم خود را تباه كرد، جاهل از ياديگري خويشتن داري كند و هنگامي كه مالدار از بخشيدن خيرات بخل ورزيد، فقير آخرت خود را به دنيايش مي فروشد. اي جابر، هر كس كه نعمتهاي خداوندي به او فراوان باشد، احتياجات مردم هم به او بسيار باشد و هر كس در آن نعمتها در آنچه كه خدا واجب فرموده است قيام كند، آن نعمتها را در معرض دوام و بقا قرار داده است و هر كس در آن نعمتها به اداي حقوق لازم در آنها قيام نكند، آن نعمتها رادر معرض زوال و فنا قرار داده است.