به وظیفه قیام کردم به وقتى که دیگران ناتوان شدند، خود را آشکار نمودم آن زمان که دیگران سر در گریبان بودند، سخن گفتم هنگامى که آنان واماندند، و به نور خدا راه پیمودم، وقتى که آنان دچار توقف شدند.

در آن زمان صدایم از همه پایین تر بود، ولى در پیشى گرفتن به خیر از همه برتر بودم. با عنان فضائل پرواز کردم،و جایزه مسابقه را بردم

همانند کوهى که باد شکننده آن را نجنباند، و طوفان آن را از جا نکند.کسى نتوانسته از من عیب بگیرد،
یا زبان به بدگوئی ام باز کند. ضعیف در نزدم عزیز است تا حقّش را از ظالم بگیرم، و قوى نزدم ناتوان است تا حق مظلوم را از وى بستانم.

مـا بـه قضـاء الهى راضـى، و تسلیم امـر او هستیم. آیا مرا مى بینى که به رسول خدا ـ که درود خدا بر او و آلش باد ـ دروغ بندم؟به خدا اول کسى هستم که او را باور کردم، و اول کسى نخواهم بود که بر او دروغ بندم. در مسأله خلافت خود فکر کردم دیدم وجوب اطاعت از رسول (که مرا به مدارا امر کرده بود) برعهده من است، بیعت کردم و بر اساس پیمان خود با نبى اسلام عمل کردم.