من قيام به وظيفه نمودم در آن هنگام كه ديگران ناتوان شدند و شكست خوردند، و از افق بالاترى نگريستم،در آن هنگام كه ديگران سر در لاك خودفرو برده بودند، و سخن با صراحت گفتم در آن هنگام كه تردد و اضطراب آنانرادر خود فرو برده بود، و راهم را با نور الهى پيش گرفتم در آن هنگام كه آنان راكد گشته و متوقف بودند،
در آن زمان صداى من از صداى همه آنان پايينتربود، و در سبقت[در خير و صلاح جامعه]بالاتر از آنان بودم، من با عنان كمالات بپرواز در آمدم، و وسيله سبقت در اختيار من بود، همانند آن كوه بودم كه بادهاى تندوز از متزلزل ساختن آن ناتوان، و طوفانها از بر كندن آن عاجز است، هيچ كسى توانائى عيبجوئى در من نداشت، و هيچ گوينده اى نمي توانست طعنى بر من وارد آورد،
انسان ضعيف و خوار در نزد من عزيزاست تا حق او را براى او بگيرم، و انسان قوى در نزد من ضعيف است تا حق ديگران را از او بگيرم، ما به قضاى خداوندى رضايت داده، و امر او راتسليم به او نمودهايم، آيا گمان ميكنى من به رسول خدا (صلی الله علیه و آله)دروغ می بندم ؟
سوگند بخدا،من اولين كسى هستم كه او را تصديق كرده ام، پس اولين كسى نخواهم بود كه به او دروغى ببندم، سپس من در وضع خود نگريستم، اطاعتم از تكليف الهى[كه بوسيله پيامبر براى من ابلاغ شده بود]بر بيعت با ديگران و يا جنگ با آنان سبقت گرفته بود، و پيمان ديگرى در گردنم بود.
