روزگارى بر مردم فرا مى رسد که در میان آنها از قرآن چیزى جز خطوطش و از اسلام جز نامش باقى نخواهد ماند، مساجد آنها در آن زمان از جهت بنا آباد و محکم ولى از جهت هدایت خراب و ویران است،
ساکنان آن مساجد و آبادکنندگانش بدترین مردم روى زمین اند، فتنه و فساد از آنها برمى خیزد و خطاها به آنها بازمى گردد، آن کس که در آن زمان از فتنه ها کناره گیرى کند او را (به اجبار) به آن بازمى گردانند و هر کسى که از آنجا وامانده است به سوى آن سوقش مى دهند،
خداوند سبحان مى فرماید: به ذاتم سوگند خورده ام فتنه اى بر آنان مى فرستم که عاقل بردبار در آن حیران بماند (سپس امام (علیه السلام) افزود:) و هم اکنون این کار انجام شده و ما از خداوند خواستاریم که از لغزش ها و غفلت هاى ما درگذرد.