صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت سیصد و شصت و ششم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
الْعِلْمُ مَقْرُونٌ بِالْعَمَلِ: فَمَنْ عَلِمَ عَمِلَ؛ وَ الْعِلْمُ یَهْتِفُ بِالْعَمَلِ: فَإِنْ أَجَابَهُ وَ إِلَّا ارْتَحَلَ عَنْهُ.
رابطه علم و عمل:
علم با عمل همراه است و هر کس (به راستى) عالم باشد عمل مى کند. علم، عمل را فرا مى خواند اگر اجابت کرد وآمد، علم مى ماند والّا کوچ مى کند.
