صفحه اصلی » نهج البلاغه » حکمت سیصد و شصت و ششم
فراز
متن عربی
متن فارسی
1
الْعِلْمُ مَقْرُونٌ بِالْعَمَلِ، فَمَنْ عَلِمَ عَمِلَ؛ وَ الْعِلْمُ يَهْتِفُ بِالْعَمَلِ، فَإِنْ أَجَابَهُ، وَ إِلَّا ارْتَحَلَ عَنْه
علم (طبيعتا) با عمل همراه است، پس هر كس علم به چيزي پيدا كرد، به آن معلوم عمل نمود. و علم به عمل دعوت مي كند. اگر عمل آن را اجابت كرد، با آن خواهد بود وگرنه كوچ مي كند و از صحنه وجود آدمي خارج مي شود .
